Met de wind in mijn haren, zand tussen mijn tenen en koud zee water tot mijn heupen, kijk ik terug naar het afgelopen jaar. Tijdens het Hemelvaart weekend fietste ik de kustroute van Den Haag naar Den Helder, verdeeld over een paar dagen. Een stuk daarvan heb ik het jaar ervoor, als training voor de Nordkalottleden, gelopen.

Donderdag

De dag begint druilerig. Geen reden voor haast deze ochtend. In de middag start ik pas vanaf Den Haag. Vanaf het station fiets ik naar het strand in Scheveningen op weg naar Katwijk.

Soms vergeet ik, dat ik gehandicapt ben. Ik voel mij fit en sterk. Maar zodra ik op "spring" weet ik het weer gelijk, nee ik ben niet meer soepel. De fietstocht vandaag is daarvan een ware confrontatie. Vorig jaar liep ik deze tocht in weer en wind met Daphne, in voorbereiding van de Nordkalottleden. Bizar om te denken, dat ik dat nu niet kan lopen. Zal het ooit wel weer mogelijk zijn? Ik hoop het van harte.

De wind is vandaag wel gunstig. Ik zoef met de wind mee over de goed asfalteerde fietspaden door de duinen. Ik zwaai de vertrouwde boulevard in Katwijk gedag.

Vlak voor de camping in Noordwijkerhout, stop ik voor een snackje en een borrel. Wel verdiend. In mijn sportkleding en al mijn fietstassen mee naar binnen, voel ik me toch niet altijd op mijn gemak in een normaal restaurant. Ik overnacht op de groene kampeerterrein in Noordwijkerhout. Bij de kneuterige receptie, wordt ik verwezen naar het trekkersveldje. Een immens groot grasveld, met mega grote plekken voor mensen die komen lopen of fietsen. Mijn tent past 8x in de aangewezen plek. Ik neem plaats in het overkapte picknickplaatsje. Hier staan koelkasten en kun je telefoons opladen. Ik krijg dus veel bezoek tijdens het avondeten. De kant en klare orzo leuk ik op met verse rozemarijn uit de pluktuin. Geen slecht begin van dit weekend.

Vrijdag

Een trekkersveldje voelt ‘s ochtends altijd een beetje als een competitie. Wie is er het eerste weg? Zonder wekker, word ik wakker door mijn buren die aan het ontbijten zijn. Terwijl ik de tent aan het leeg ruimen ben en mijn spullen order, kruipt er zomaar een kat achter mij de tent in. Hij nestelt zich op mijn matje, die al leeg is. Shit, ik probeer hem eerst eruit te lokken en til hem dan maar op. Hopelijk heeft hij geen scherpe nagels, dat mijn matje lek gaat.

Ik zet koers richting de duinen en zoef lekker mee met de wind. Na Zandvoort en Bloemendaal volgt een meer stadse omgeving. Ik neem bij Velsen het pontje met uitzicht over Tata steel. Het weer is grauw en grijs, maar droog met een windje de juiste kant op. Met de duinen af neem ik altijd een extra vaartje om het volgende heuveltje moeiteloos mee te pakken. Iets voor 17 uur kleurt de lucht opeens blauw en is het grijs omgezet naar witte wolken.

Ik zoek in Egmond mijn eerste adresje van Welcome to my garden. Het is een soort coushsurfing website voor tuinen. Voetgangers en fietsers (slow travellers) kunnen vragen om te overnachten. Ik krijg een ontvangst met thee en koekjes. Ze hebben een kleine tuin met een weidse uitzicht over een bloemenveld. Ze geven mij een heerlijke campingstoel en tafeltje, zodat ik comfortabel mijn bonen kan opwarmen voor mijn wraps. In de schuur staat een provisorische, maar warme douche, aangezien ze midden in een badkamerverbouwing zitten. Als ik even bij mijn tent chill, vragen ze of ik nog zin heb in een drankje. Zo komen de lekkere flessen wijn en snacks op tafel in de serre. Een goede vrijdagavond volgt met verhalen over reizen, werk en deze regio. Om middennacht kruip ik mijn tent in.

Zaterdag

Ik heb niet super geslapen met de laag overvliegende vliegtuigen en een groepje vechtende kraaien boven mijn tent. Ik krijg wederom een lekkere kop thee bij mijn ontbijt. Ik bedank hun voor de ontzettend fijne gastvrijheid en zet weer koers langs de kust. De Schoorlse duinen is door vriendinnen genomineerd als het mooiste gebied van Nederland. Ik had dus hoge verwachtingen voor deze ochtend. Ik hobbel tussen de duinen. Maar het heeft toch veel weg van het gebied tussen Den Haag-Katwijk en rondom Bloemendaal. Sorry meiden, ik ben niet zo onder de indruk. Doordat het zaterdag is en mooi weer, is het ook nog eens erg druk. Op pad in Nederland is vooral leuk bij slecht weer en doordeweeks... Ik ben duidelijk niet van de drukte. Na een taartje, kop koffie en limonade (ja voor de lichte wijnkater) in de Berenkuil, maak ik vaart naar Petten. Hier volgt een recht fietspad langs zee, met soms net niet, soms net wel uitzicht op het strand. Ik stop bij een uitkijktoren en lunch op een bankje met uitzicht op het strand. Ik vind het wel mooi geweest, het fietsen en de vele toeristen. Hierna volgt er een wat saaier stuk naar Callantsoog.

Er zijn overigens ontzettend veel campings hier op de route, maar ik vond het online moeilijk zoeken naar een met trekkersveldje. Bij de meeste campings moet je verplicht een paar nachten staan in het Hemelvaartsweekend. Ook vond ik de prijzen aan de hoge kant. Uiteindelijk vond ik een mini camping bij de boer. Er was niks idyllisch aan. Op het kleine grasveld achter het huis staat een rij campers, die met hun achterkant geparkeerd staan met het uitzicht over de akkers. Aan het zijkant van het huisje was er ruimte voor trekkers. Zonder uitzicht, tussen de bomen en muur van de woning.

Als mijn tent staat, stap ik weer op de fiets naar het strand. Op zoek naar een plekje voor een avond picknick. Inmiddels verlaten de meeste zonaanbidders het strand en kijk ik naar de mensen die een strandwandeling maken. Ik ben vastberaden om zonsondergang te kijken. Alleen had ik er niet bij stil gestaan, dat dat pas om 22.00 uur is. Het koelt inmiddels snel af en de batterij van mijn telefoon is ook bijna leeg. Maar wat ben ik blij, dat ik heb gewacht. Eerst leek de zon te verdwijnen achter de sluimerwolken. Hij knalt opeens vol te voorschijn en de lucht kleurt van rood, roze naar paars. Vanwege een lege telefoon zijn hier helaas geen foto's van.

Zondag

Het is een echte relaxte zondagochtend. Ik ruim mijn tent op en laat het grondzeil drogen aan het wasrek, terwijl ik ga douchen en ontbijten. Precies op het uitchecktijdstip, 11.00 uur, verlaat ik de camping. Een stukje door de weilanden en dan weer de weg zoeken langs de kust. Al met al toch nog 11 km. De zoektocht naar koffie met taart op google maps in Den Helder is niet veelbelovend, er is hier veel dicht op zondag. Ik strijk neer bij een cafetaria, voor een koffie met een vage mokkagebak. Ik krijg er een soort koffielikeur met slagroom bij, haha. Als ik verder richting het centrum fiets, zie ik toch nog een pakhuis langs het water, met gezellige eettentjes. Jammer te laat. In dit lange weekend zijn alle fietsplekken in de trein al bezet. Ik was niet de enige die er lekker op uit ging!